english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Otorynolaryngologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
Otorynolarygnologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Pod patronatem naukowym
  Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego




tom 7. nr 1. marzec 2008  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Rogowiak kolczystokomórkowy – zasady diagnostyki i terapii
Joanna Kobiorska-Nowak, Stanisław Bień, Jacek Sygut

Wprowadzenie. Typowy rogowiak kolczystokomórkowy – keratoacanthoma (KA), to guz nowotworowy skóry, który w odróżnieniu od raka skóry rozwija się szybko, osiągając w ciągu 1-2 miesięcy ostateczną wielkość. KA występuje z reguły na skórze eksponowanej na światło słoneczne – na twarzy, przedramieniu, grzbietowej powierzchni dłoni.
Cel pracy. Omówienie zasad diagnostyki i terapii KA w oparciu o doświadczenia własne.
Materiał i metody. Przeprowadzono retrospektywną analizę dokumentacji i bieżących obserwacji klinicznych 44 chorych (25 kobiet, 19 mężczyzn), diagnozowanych i leczonych w Dziale Otolaryngologii Chirurgii Głowy i Szyi oraz diagnozowanych w Zakładzie Patomorfologiii Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach, w latach 2001-2007.
Wyniki. Wśród leczonych pacjentów większość stanowiły osoby starsze, powyżej 61 roku życia. Dominowała lokalizacja guza w obrębie skóry twarzy (n=37; 82,2%). Pozostałe lokalizacje to skóra szyi lub karku (n=3), owłosiona skóra głowy (n=2), czerwień wargowa (n=2), małżowina uszna (n=1). Wszystkie zmiany charakteryzowały się szybkim tempem wzrostu i rozwojem w zdrowej skórze. Czas od wystąpienia choroby do podjęcia leczenia, ustalony na podstawie wywiadu, wynosił od 5 tygodni do 1,5 lat (śr. 10 tyg.). U wszystkich chorych zastosowano wycięcie proste guza lub wycięcie z plastyką miejscową. Nie obserwowano nawrotów choroby.
Wnioski. Zebrane obserwacje potwierdzają pogląd o niezłośliwym charakterze KA. Konieczność różnicowania KA z rakiem postawnokomórkowym, czy rakiem płaskonabłonkowym skóry przemawia za przyjęciem aktywnej postawy terapeutycznej w przypadkach KA. Optymalną metodą terapii jest biopsja wycinająca całej zmiany, a w mniej typowych przypadkach biopsja diagnostyczna i następowe wycięcie KA w całości.

słowa kluczowe: rogowiak kolczystokomórkowy, obraz kliniczny, leczenie, raki skóry, keratoacanthoma, clinical characteristic, treatment, skin cancers

strony: od 35 do 39


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.