english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Otorynolaryngologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
Otorynolarygnologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Pod patronatem naukowym
  Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego




tom 6. nr 3. wrzesień 2007  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Ocena nosowania i nosowości u dzieci przed i po adenoidektomii lub adenotonsilotomii
Anna Domeracka-Kołodziej, Barbara Maniecka-Aleksandrowicz, Beata Zielnik-Jurkiewicz, Renata Zawadzka, Magdalena Rakowska, Alicja Różak-Komorowska, Alicja Szeptycka-Adamus

Wprowadzenie. Powikłaniem po adenoidektomii lub adenotonsilotomii może być niewydolność podniebienno-gardłowa. Najczęstszym podłożem do wystąpienia tego powikłania po operacji jest rozszczep podśluzówkowy lub inne formy dysplazji podniebienia.
Cel pracy. Ocena występowania dysplazji podniebienia u dzieci z przerostem układu chłonnego gardła oraz porównanie nosowania i nosowości przed i po operacji adenoidektomii lub adenotonsilotomii.
Materiał i metody. Zbadano 104 dzieci kwalifikowanych do adenoidektomii lub adenotonsilotomii przez laryngologów dziecięcych i, z powodu wady podniebienia, skierowanych na konsultację foniatryczną. U dzieci wykonywano obiektywną ocenę nosowości, obliczając wartość współczynnika K. Po operacji badania powtórzono u 43 dzieci, uzupełniając je ankietą zbieraną od rodziców dziecka.
Wyniki. Przed operacją krótkie podniebienie stwierdzono u ok. 83% dzieci, rozszczep języczka u ok. 26%, a podśluzówkowy rozszczep podniebienia u ok. 17%. Ocena percepcyjna barwy mowy wykazała nosowanie zamknięte u ok. 11% dzieci; u żadnego z badanych dzieci nie stwierdzono nosowania otwartego. Wartość współczynnika K u ok. 68% dzieci była mała i nie przekraczała 15%, natomiast u 32% była zwiększona.
Po operacji przemijające (do 10 dni) nosowanie otwarte, zaobserwowane przez rodziców, wystąpiło u ok. 19% dzieci. W kontrolnym badaniu foniatrycznym nie stwierdzono jednak nosowania otwartego u żadnego dziecka. Również wartość współczynnika K u większości dzieci pozostawała w tym samym przedziale, jednakże u 6 z 43 dzieci (ok. 14%) obserwowano wyraźną zmianę wartości tego współczynnika, wskazującą na wzmocniony rezonans nosowy.
Wnioski. Obiektywne badanie rezonansu nosowego (nosowości) jest cenną metodą diagnostyczną w ocenie nosowania przed i po leczeniu operacyjnym przerostu układu chłonnego gardła, co może być szczególnie istotne u dzieci ze współistniejącą dysplazją podniebienia.


słowa kluczowe: adenoidektomia, adenotonsilotomia, dysplazja podniebienia, niewydolność podniebienno-gardłowa, nosowanie, współczynnik nosowości, adenoidectomy, adenotonsillotomy, congenital palate defect, velopharyngeal insufficiency, nasality, nasalance measurements

strony: od 135 do 141



szacunkowy czas pobierania pliku (161 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:3311642[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.