english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Alergia Astma Immunologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Otorynolarygnologia
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Oficjalny organ Polskiego Towarzystwa Alergologicznego




tom 5. nr 1. marzec 2000  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Bakteriologia infekcyjnych zaostrzeń przewlekłych zapaleń zatok przynosowych. Porównanie różnych metod pobierania materiału do badań bakteriologicznych
Mariola Śliwińska-Kowalska, Marta Michalska, Izabela Szczerba, Beata Zarzyckaelżbieta Gorzkiewicz, Zbigniew Krzemiński, Marek L. Kowalski

Identyfikacja szczepu bakteryjnego oraz ocena jego wrażliwości na antybiotyki są istotne w leczeniu infekcyjnych zaostrzeń przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. Wynik badania bakteriologicznego w dużej mierze zależy jednak od metodyki pobrania materiału. Celem pracy było porównanie wyników posiewów bakteriologicznych uzyskanych czterema różnymi metodami, w tym z zastosowaniem (lub nie) hodowlanego podłoża transportowego, u chorych z przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych. Badaniami objęto 12 chorych z zaostrzeniem infekcyjnym choroby. Grupę odniesienia stanowiło 13 chorych z nieinfekcyjnymi zapaleniami błony śluzowej nosa (bez zajęcia zatok) oraz 5 osób zdrowych. Porównano wyniki posiewów materiału uzyskanego następującymi metodami: 1. wymaz ze środkowego przewodu nosa na podłoże transportowe, 2. popłuczyny nosa na podłoże transportowe, 3. popłuczyny (lub wydzielina) z zatok szczękowych na podłoże transportowe oraz 4. wymaz z przedniej części nosa jałowym wacikiem do jałowej probówki (wymaz "rejonowy"). Czas od pobrania materiału do wykonania posiewu w przypadku badań na podłoże transportowe nie przekraczał 1 godz., natomiast w przypadku wymazu "rejonowego" nie był znany.
Stwierdzono, że istotnymi szczepami patogennymi w przewlekłych infekcyjnych zapaleniach zatok są bakterie: Klebsiella pneumoniae (ssp. pneumoniae i ssp. ozenae), Haemophilus influenzae i parainfluenzae, Streptococcus pneumoniae i Pseudomonas aeruginosa. Szczep Staphylococcus aureus występował zarówno u znacznego odsetka chorych z zaostrzeniem infekcyjnym zapalenia zatok (27%), jak i u pacjentów z nieinfekcyjnymi zapaleniami błony śluzowej nosa (ok. 23%) oraz u osób zdrowych (40%). Wyniki posiewów wykonanych z materiału pobranego na podłoże transportowe (3 pierwsze metody) nie różniły się istotnie między sobą, jakkolwiek najpewniejszym było badanie wydzieliny z zatok. Posiewy z wymazów pobranych suchym wacikiem w warunkach "rejonowych" nie wykazały żadnego z wymienionych powyżej szczepów patogennych, poza gronkowcem złocistym.
Wyniki badań wskazują, że materiał pobrany w różny sposób, z różnych miejsc zapalenia wykazuje zbliżoną wartość diagnostyczną pod warunkiem stosowania odpowiedniej procedury transportu i przechowywania materiału. Z tego powodu rutynowo wykonywany wymaz bakteriologiczny nie może być uznany za wiarygodne narzędzie diagnostyczne.


słowa kluczowe: przewlekłe zapalenie zatok, bakteriologia, posiewy bakteriologiczne, popłuczyny nosa i zatok, antybiotykoterapia, chronic sinusitis, bacteriology, cultures, nasal washes, sinus puncture, antimicrobial therapy

strony: od 57 do 63



szacunkowy czas pobierania pliku (87 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:186422[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.