english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Alergia Astma Immunologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Otorynolarygnologia
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Oficjalny organ Polskiego Towarzystwa Alergologicznego




tom 19. nr 1. marzec 2014  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły poglądowe
Anafilaksja na jad owadów
Ewa Cichocka-Jarosz

Owady, których jad wywołuje reakcje alergiczne, w tym anafilaksję pochodzą niemal bez wyjątku z rzędu błonkoskrzydłych (Hymenoptera); są to: pszczoła miodna (Apis mellifera), trzmiel (Bombus), osa (Vespula vulgaris i Vespula germanica), szerszeń (Vespa crabro). W skład jadu wchodzą enzymy i glikoproteiny o masie cząsteczkowej 10-50 kDa będące właściwymi alergenami liczne substancje drobnocząsteczkowe i wykazujące lokalną toksyczność peptydy. Osobnicze ryzyko użądlenia wynosi około 30% w ciągu życia. Wśród przyczyn anafilaksji u dorosłych użądlenia owadów plasują się na 3. miejscu po pokarmach i lekach, podczas gdy u dzieci na drugim miejscu po pokarmach. Nadwrażliwość na jad owadów najczęściej ma mechanizm immunologiczny zależny od IgE. Uogólnione reakcje po użądleniu (anafilaktyczne) są relatywnie rzadkie, i według zdecydowanej większości prac występują ponad 10. krotnie częściej u dorosłych (do 7,5%) niż u dzieci (0,5-6,5%, w tym częstość reakcji alergicznych po użądleniach u dzieci atopowych jest istotnie wyższa w porównaniu do dzieci nieatopowych, a wpływ na częstość odczynów mogą mieć także czynniki etniczne). Śmiertelność z powodu anafilaksji po użądleniach owadów wynosi 0,246 zgonu na 1 milion mieszkańców na rok. U pszczelarzy i osób narażonych zawodowo na użądlenia owadów błonkoskrzydłych reakcje miejscowe i uogólnione występują częściej niż w populacji ogólnej. Dodatkowe czynniki i kofaktory mogą zwiększać ryzyko wystąpienia i/lub ciężkiego przebiegu reakcji anafilaktycznej po użądleniu. Rozpoznanie anafilaksji jest rozpoznaniem klinicznym. Klasyfikacja uogólnionych odczynów anafilaktycznych opiera się na 4-stopniowej skali Muellera. Podstawę interwencji stanowią adrenalina podana domięśniowo (w przednio-boczną powierzchnię uda), tlen, resuscytacja płynowa. Choremu po anafilaksji należy przepisać preparat adrenaliny do samodzielnego podania. Rolą alergologa jest diagnostyka, ustalenie wskazań i przeciwwskazań do alergenowej immunoterapii oraz edukacja w zakresie prewencji i pierwszej pomocy.

słowa kluczowe: anafilaksja, użądlenia owadów, jad, diagnostyka, alergenowa immunoterapia, anaphylaxis, insect stings, venom, diagnosis, allergen immunotherapy

strony: od 10 do 15



szacunkowy czas pobierania pliku (267 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:5418953[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.