english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Alergia Astma Immunologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Otorynolarygnologia
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Oficjalny organ Polskiego Towarzystwa Alergologicznego




tom 17. nr 1. marzec 2012  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły poglądowe
Astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc – podobieństwa fenotypowe
Andrzej M. Fal, Robert Pawłowicz

Astma oskrzelowa (AO) i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
stanowią grupę chorób obturacyjnych, to znaczy takich, w których
podstawowym objawem patofizjologicznym jest utrudnienie przepływu
wydechowego przez drogi oddechowe. W AO mamy do czynienia ze
skurczem oskrzeli, do którego „dokłada się” przewlekłe zapalenie na
całej długości dolnych dróg oddechowych, a podstawowymi komórkami
zapalenia są eozynofile i limfocyty Th2. Efektem zapalenia, częściowo
warunkowanym genetycznie, jest przebudowa ściany oskrzeli. Podstawowymi
cechami przebudowy są: pogrubienie błony podstawnej
(de facto efekt optyczny odkładania białek) oraz poszerzenie warstwy
mięśniówki gładkiej wskutek hipertrofii i hiperplazji. W POChP, będącej
połączeniem przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc, przewlekłe
zapalenie przebiega przede wszystkim przy udziale neutrofilów i makrofagów
oraz komórek Th1. Przebudowa natomiast dotyczy ściany oskrzeli
i miąższu płucnego, dochodzi do destrukcji ścian pęcherzyków płucnych,
która prowadzi do rozwoju rozedmy. Równolegle w wyniku zmniejszenia
liczby przyczepów pęcherzykowych do ścian oskrzelików dochodzi do ich
zapadania. Od kilku lat udaje się wyodrębniać kolejne fenotypy obu chorób
obturacyjnych. Z jednej strony pozwala to na dużą indywidualizację
leczenia, z drugiej pokazuje, że niektóre fenotypy AO i POChP są bardzo
zbieżne zarówno pod względem składu komórkowego nacieku zapalnego,
jak i przebiegu klinicznego i reakcji na leczenie. Czyżby stanowiło to
powrót do „hipotezy holenderskiej” sprzed pół wieku?
Summary
Bronchial asthma (BA) and chronic obstructive pulmonary disease (COPD)
are recognized as a group of obstructive diseases where obstruction to
the air flow in the lower airways is the leading pathophysiological feature.
In BA bronchoconstriction is accompanied by a chronic inflammatory
reaction where eosinophils together with Th2 lymphocytes play the main
role. Chronic inflammation leads to airway remodeling, a process that is
in part genetically predetermined. Major effects of airways remodeling
in BA are basal membrane thickening (in fact an optical effect resulting
from a massive protein deposition) and smooth muscle area enlargement
due to hypertrophy and hyperplasia. In COPD the chronic inflammation
involves mainly neutrophils and macrophages and is Th1 driven. Airway
remodeling involves both bronchial wall and lung parenchyma. Destruction
of the alveolar walls leads to emphysema. The decline in the number
of alveolar attachments to distal bronchi results in their lumen narrowing.
In the past few years several phenotypes of both obstructive diseases
have been described. They help to individualize therapy. However, some
phenotypic similarities between BA and COPD both in pathophysiology
and in clinic may suggest the 50-years-old “Dutch hypothesis” may still
remain an appealing theory.

słowa kluczowe: astma, POChP, remodeling, hipoteza holenderska, asthma, COPD, remodeling, Dutch hypothesis

strony: od 11 do 15



szacunkowy czas pobierania pliku (144 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:3010632[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.