english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Alergia Astma Immunologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Otorynolarygnologia
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Oficjalny organ Polskiego Towarzystwa Alergologicznego




tom 10. nr 1. marzec 2005  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Przydatność klinicznej oceny nadwrażliwości kontaktowej w określeniu stopnia zjawiska
J. Narbutt, M. Skibińska, A. Lesiak, J. Śmigielski, A. Sysa-Jędrzejowska, A. Woźniacka

Wprowadzenie. Badania na modelach zwierzęcych i na zdrowych ochotnikach wykazały, że promieniowanie UV jest przyczyną
uruchomienia mechanizmów odpowiedzi immunologicznej, czego wyrazem jest m.in. zahamowanie reakcji nadwrażliwości
kontaktowej (contact hypersensitivity, CHS). Do tej pory jednak nie określono stopnia zahamowania reakcji CHS u ludzi przewlekle
eksponowanych na subrumieniotwórcze dawki promieniowania imitującego światło słoneczne (solar simulated radiation, SSR).
Cel pracy. Ustalenie przydatności klinicznej oceny reakcji CHS w określaniu supresji układu immunologicznego wywołanego
przewlekłą ekspozycją na niskie dawki promieniowania SSR.
Materiał i metody. W przeprowadzonym przez nas badaniu wzięło udział 140 wolontariuszy, naświetlanych przez 2 (33 osoby), 10
(34 osoby) i 30 dni (33 osoby) promieniowaniem SSR (dzienna dawka wynosiła 1,2 standardowej dawki rumieniotwórczej). Grupę
kontrolną stanowiło 40 osób. Wszyscy wolontariusze w 24 godziny po ostatnim naświetleniu byli uczuleni difenylocyklopropenonem
(DPCP), a następnie po 3 tygodniach wywoływano u nich reakcję CHS, stosując zwiększające stężenia DPCP. Nasilenie reakcji CHS
oceniano po 48 godzinach, stosując kliniczną skalę, a także mierząc wartości rumienia i pigmentacji miernikiem UV Optimize 555.
Wyniki. Wartości rumienia i pigmentacji nie różniły się istotnie statystycznie w poszczególnych grupach, natomiast stwierdzono
istotną statystycznie ujemną korelację pomiędzy nasileniem reakcji CHS ocenianą w miejscu aplikacji najniższego stężenia DPCP
(0,4µg) a liczbą dni naświetlań.
Wnioski. Wykazano, że niskie, subrumieniotwórcze dawki promieniowania SSR hamują reakcję CHS, a efekt ten jest zależny od
dawki kumulacyjnej. Ponadto potwierdzono wysoką przydatność klinicznej oceny reakcji CHS w określaniu stopnia zahamowania
odpowiedzi immunologicznej indukowanego przez promieniowanie ultrafioletowe.

słowa kluczowe: promieniowanie ultrafioletowe, reakcja nadwrażliwości kontaktowej, fotoimmunosupresja, difencyklopropenon

strony: od 32 do 38



szacunkowy czas pobierania pliku (107 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:228432[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.