english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Otorynolaryngologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
Otorynolarygnologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Pod patronatem naukowym
  Polskiego Towarzystwa Audiologicznego i Foniatrycznego




tom 7. nr 2. czerwiec 2008  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły poglądowe
William i Oscar Wilde a powikłania chorób ucha środkowego
Stanisław Betlejewski, Andrzej Betlejewski

Oscar Wilde, irlandzki poeta, prozaik i dramatopisarz zmarł 30 listopada 1900 roku, w wieku 46 lat z powodu usznopochodnych powikłań wewnątrzskroniowych i wewnątrzczaszkowych. Jego zgon wskutek bakteryjnego zapalenia opon mózgowych wydaje się być trochę ironią losu, uwzględniając rolę, jaką odegrał jego ojciec, Sir William Wilde, uznany za jednego z twórców nowoczesnej otologii. William Wilde, w wieku 17 lat rozpoczął studia jako uczeń Abrahama Collesa w szpitalu St. Stevens, a uzyskał licencjat Royal College of Surgeons w 1837 roku, gdy miał 22 lata. Wydana przez niego książka dotycząca chirurgii ucha zdobyła mu uznanie w wieku 38 lat. Opisał on między innymi cięcie skórne przez okostną aż do kości wyrostka sutkowatego, które pozwalało na odbarczenie ropnia podokostnowego i dostęp do przestrzeni ucha środkowego, objętych procesem zapalnym (cięcie Wilde'a).
Oscar Wilde, w roku 1895, będąc u szczytu kariery artystycznej, został oskarżony i skazany za stosunki homoseksualne na 2 lata więzienia i ciężkich robót. Przez wiele lat chorował na zapalenie prawego ucha środkowego. Wskutek warunków więziennych stan jego ucha uległ pogorszeniu, jednakże zostało to zlekceważone przez lekarzy więziennych. Cztery lata później, gdy Wilde był rezydentem w hotelu w Paryżu, stan zapalny uległ zaostrzeniu, a opiekę medyczną sprawował Dr Maurice a'Court Tucker, lekarz ambasady brytyjskiej.
10 października 1900 roku chirurg paryski operował prawe ucho Wilde'a, prawdopodobnie zabieg ten był podobny do tego, jaki opisał jego ojciec, William Wilde. Zejście śmiertelne wydawało się jednak nieuniknione. Dr Tucker i Dr Paul Claisse na 3 dni przed śmiercią Oscara Wilde'a w swym raporcie stwierdzili: „…Bez wątpienia należy rozpoznać meningoencephalitis”.

słowa kluczowe: historia otologii, zapalenie wyrostka sutkowatego, leczenie chirurgiczne, powikłania, history of otology, mastoiditis, surgical treatment, complications

strony: od 67 do 71



szacunkowy czas pobierania pliku (229 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:4715853[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2020 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.