english version  
Mediton - Oficyna Wydawnicza
Strona główna Czasopisma Książki Konferencje i zjazdy Aktualności Mediton Kontakt  
   Czasopisma
wersja do druku
   Alergia Astma Immunologia - archiwum  

Alergia Astma Immunologia
     Archiwum
     Redakcja
     Rada programowa
     Informacje dla autorów i recenzentów
     Prenumerata
Otorynolarygnologia
Przegląd Alergologiczny



 Szukaj w artykułach:
  Oficjalny organ Polskiego Towarzystwa Alergologicznego




tom 5. nr 2. czerwiec 2000  
 SPIS TREŚCI

 Artykuły oryginalne
Wpływ zróżnicowanych metod rehabilitacji na poziom lęku u chorych na astmę oskrzelową
Roman Nowobilski

Chorzy na astmę, o umiarkowanym i ciężkim przebiegu, wykazują niejednokrotnie wysoki poziom depresji, lęku oraz przewrażliwienie na punkcie swojego zdrowia. Wielu ciężko chorych na astmę oskrzelową jest pesymistycznie nastawionych co do możliwości poprawy swojego stanu zdrowia oraz manifestuje ucieczkę w chorobę. Zaburzenia nastroju u tych chorych korelują z przewlekłą hipoksemią i stopniem zaawansowania procesu chorobowego. Duszność, lęk to główne powody skarg chorych na astmę oskrzelową.
Autor sformułował następującą hipotezę badawczą: "Nowoczesna, kompleksowa, interdyscyplinarna rehabilitacja, obejmująca swoim zakresem działania także psychikę chorego na astmę oskrzelową, oparta na metodach relaksacji i dłuższego kontaktu z terapeutą, da lepszy efekt terapeutyczny, niż standardowa rehabilitacja". Badaniom poddano 60 losowo wybranych chorych na astmę oskrzelową, w stopniu od lekkiego do ciężkiego, w wieku od 21 do 75 lat, leczonych w trybie ambulatoryjnym. Chorzy ci przydzieleni byli do jednej z dwóch grup charakteryzujących się odmiennym typem prowadzonej rehabilitacji. Wykonano u nich następujące badania: wywiad chorobowy, spirometrię podstawową, pomiar szczytowego przepływu wydechowego, pulsoksymetię, pomiar duszności (skala odczuć subiektywnych Borga oraz skala wizualno - analogowa). Poziom lęku określano przy użyciu Kwestionariusza Spielbergera, poziom depresji określono stosując Inwentarz Becka. Stopień neurotyzmu oraz ekstrawersji - introwersji określano stosując Inwentarz Eysenck'a. Chorzy byli poddawani rehabilitacji przez okres 10 dni. Stosowano dwa typy rehabilitacji: standardową rehabilitację oddechową (45 min.) oraz rehabilitację wzbogaconą o elementy treningu relaksacyjnego (1,25 godz.). Wyższa skuteczność prowadzonej rehabilitacji pulmonologicznej, zawierającej elementy treningu relaksacyjnego, była znacząco skorelowana ze stopniem ciężkości przebiegu astmy oskrzelowej (F=9,08; df=1,56; p=0,004) oraz ekstrawertyczną osobowością badanych pacjentów i ich wrodzoną skłonnością do reakcji lękowych (F=4,28; df=1,52; p=0,04).


słowa kluczowe: rehabilitacja pulmonologiczna, astma oskrzelowa, lęk, depresja, relaksacja, psychologia kliniczna, pulmonary rehabilitation, bronchial asthma, anxiety, depression, relaxation, clinical psychology

strony: od 129 do 135



szacunkowy czas pobierania pliku (122 kB)
rodzaj łącza:561282565121024[kbps]
czas ściągania:259532[sek.]


Abyś mógł oglądać dokumenty w formacie PDF musisz mieć zainstalowany program Adobe Acrobat Reader. Program ten można pobrać stąd.


Strona główna | Czasopisma | Książki | Konferencje i zjazdy | Aktualności | Mediton | Kontakt

Copyright © 1996-2021 Oficyna Wydawnicza MEDITON | Wszelkie prawa zastrzeżone.